Onze buurman is laatst overleden. Hij was al flink op leeftijd, maar het blijft altijd vervelend. Zeker als je thuis bent op het moment dat de politie met loeiende sirenes de straat in komt rijden en je even later een agent aan de deur hebt staan die vraagt wanneer je de buurman voor het laatst hebt gezien.

Uiteindelijk bleek de beste man die dag te zijn overleden en de hele buurt was verslagen. Alleen onze andere buren hadden geloof ik iets anders aan hun hoofd: Niet lang nadat de politie de straat in kwam, keek vriend M. eens uit het raam en zag dat alle hennepplanten weggehaald waren uit de achtertuin…

‘Ik zie het ijs al!’ roep ik enthousiast als we over een veel te smal weggetje naar de start van de wandeling naar de Buer gletsjer rijden. Vriend M. is druk met het ontwijken van de gaten in de weg en is nog wat chagrijnig omdat het regent. Hij kan mijn enthousiasme nog niet echt delen.

We parkeren de auto en starten met lopen. Als we door een hek heen moeten (zou dat iets binnen of juist buiten houden, vroegen we ons af) start de wandeling pas echt! De beroemde rode T’s, die in Noorwegen zijn aangebracht om wandelroutes aan te geven, wijzen ons de weg. Enigszins overbodig vinden we, want er is maar één pad. Het is inmiddels gestopt met regenen. Het is ook niet eens zo koud. Het meenemen van een fleecetrui, windstopper én regenjas blijkt dan ook vrij overdreven te zijn…

Dat we zouden moeten gaan klimmen was redelijk obvious, aangezien we het ijs al konden zien liggen: een paar honderd meter hoger. Maar we blijken niet alleen veel te moeten klimmen, het is ook nog eens heel avontuurlijk! GAAF! Daarom gingen we immers (o.a.) naar Noorwegen. Op een gegeven moment moeten we met behulp van touwen de rotsen op klimmen of over grote spleten heen stappen. Het roept bij mij een groot ‘Me Jane, you Tarzan’-gevoel op. Maar na een uur klimmen, klauteren, over hangbruggen of planken water oversteken en over glibberige stenen lopen, is er van Jane weinig meer over.

‘Ik kan niet meer’.

Vriend M., mijn Tarzan, mijn berggeit, mijn steenbok, is nog niet zo moe en springt energiek van de ene rots naar de ander. ‘We zijn er bijna’.

Om daar zeker van te zijn vraag ik het aan een stel Duitsers die naar beneden komen lopen. Ondanks mijn vermoeidheid komt de vraag ‘Wie weit ist es noch?’ vloeiend over mijn lippen.

’20 Minuten’, luidt het antwoord. 20?! Damn, ik dacht eerder aan 5… Gelukkig beschik ik over een ongezond groot doorzettingsvermogen en klim ik verder.

En toen stonden we opeens bij het ijs, dat ook de bron was voor een wildstromende rivier van smeltwater. Het was de op twee (of drie) na grootste gletsjer van Noorwegen. Ik was wel een beetje teleurgesteld dat het ijs niet zo’n mooie blauwe kleur had. Integendeel, het ijs was op sommige plekken eigenlijk gewoon vies, zwart. Wel een raar idee dat dit ijs er echt al eeuwig ligt! En ook erg bijzonder dat wij daar eind juli aan de voet stonden, midden in de zomer! Ik heb een keer een wintersport gehad met minder sneeuw.

Conclusie: Een bijzondere ervaring die extra mooi was door de inspanning die we moesten leveren! Een mooi avontuur dat achteraf één van de hoogtepunten van de vakantie zou zijn.

Onze buren hebben een wat vreemde smaak voor planten…

Noorwegen…

…het land van:

- fjorden
- water (watervallen, rivieren, meren, stroompjes, sneeuw, etc.)
- 4 minuten douchen voor 10 NOK (1,25 euro)
- gebreide truien
- tunnels, heel veel tunnels
- heel weinig wegen
- rotsen
- vis en heel duur vlees
- regen (of bewolking)
- lang licht, maar weinig zonnestralen
- muggen
- altijd maar klimmen of dalen

Wat was het er gaaf!

…summer holiday!

Voor het eerst in mijn leven ben ik écht toe aan vakantie. Het is dan ook al bijna een jaar geleden dat ik mijn laatste echte vakantie had (de twee weekendjes weg in de afgelopen paar maanden kan je eigenlijk niet tot vakantie rekenen). Na een jaar hard werken, veel trainingen volgen en het kopen van een huis (jaja, je leest het goed; vriend M. en ik zijn sinds kort de trotse bezitters van ons huis), ben ik wel toe aan rust in mijn hoofd.

De trip van deze zomer (ben je een DINKY, ga je nog in het hoogseizoen op vakantie, hoe dom is dat?) gaat naar Noorwegen! Vriend M. en ik zullen gaan rondreizen in toch wel één van de mooiste landen van de wereld. Helaas wel met zo ongeveer het slechtste weer van de wereld.

Momenteel is de temperatuur zo tussen de 15 en 20 graden, regent het er 2 van de 3 dagen en is het de rest van de tijd bewolkt. Fantastisch. Dikke truien en lange broeken gaan mee de auto in (en voor de zekerheid toch maar wel mijn bikini). Zelfs mijn skihandschoenen gaan mee, voor als we toch een gletsjerwandeling willen maken (als het dan toch koud is, doe dan maar extreem).

Toch heb ik er enorm veel zin in. We zullen vooral veel gaan wandelen (Heb speciaal voor deze trip bergschoenen aangeschaft. Van die schoenen waarvan ik zelfs een paar jaar geleden nog beweerde ze nóóit te gaan kopen. Hoogst uncool maar wel enorm praktisch…) dus zo lang het maar droog is op die momenten, maakt het me verder niet zoveel uit. Beetje zon en blauwe lucht zou wel mooi zijn voor de foto’s. En elke keer je tent nat inpakken is ook niet bevorderend voor de kwaliteit van het ding, dus bij deze een verzoekje aan de weergoden: graag zon in plaats van regen!

Hoe het was in het land van de fjorden, watervallen, gletjers, stavkirken en regen horen jullie uiteraard als we weer thuis zijn!

Afgelopen zaterdag gingen mijn sportvriendinnetjes en ik lekker een dagje relaxen (lees: naar de sauna) wat we traditioneel afsloten met een ijsje van Van der Poel (Enschede).

Na het eten van mijn ijsje zou ik met de trein naar huis gaan, dus ik wilde nog even naar de wc. Ik vroeg een medewerkster of ze een wc hadden waar ik gebruik van mocht maken.
"Ja hoor, na de bar rechtsaf," zei ze vriendelijk.

De wc was nog ranziger dan je ze wel eens in café’s ziet, maar de ‘klantvriendelijkheid’ van het meisje na afloop maakte alles goed. Toen ik uit de wc kwam zei ze bloedserieus:

"Is het gelukt?"

Ruud, directeur en minister gingen mee fietsen

Even pauze ergens tussen Den Haag en Rotterdam

Het podium van het Live Earth concert in Wembley stadium

Wembley is een heel groot stadion!

The Black Eyed Peas

En de Red Hot Chilly Peppers

Sightseeing op zondag: Piccadilly circus

En de Big Ben (we hebben ‘m ook gehoord)